Małżeństwo w islamie

Małżeństwo jest w islamie bardzo zalecane, a mężczyźni i kobiety są zachęcani do zawarcia małżeństwa, tak szybko, jak tylko jest to możliwe (tzn. są fizycznie dojrzali i mężczyzna jest w stanie utrzymać swoją przyszłą żonę). Małżeństwo jest aktem czci, a każde zbliżenie, do jakiego dochodzi pomiędzy mężem i żoną, jest jałmużną.
Anas (radi allahu anhu) przekazał, że Prorok (sal allahu `alejhi ła sallam) powiedział:

Gdy człowiek bierze ślub, wypełnia połowę swojej wiary, zatem pozwólcie mu bać się Allaha odnośnie pozostałej połowy.

Małżeństwo ma na celu dotrzymywanie sobie towarzystwa, w przeciwieństwie do partnerstwa.
Cele małżeństwa są dwa:
1. Cieszenie się z towarzystwa osoby, która należy do płci przeciwnej.
2. Posiadanie dzieci, gwarantując tym samym ciągłość istnienia rasy ludzkiej.
Kontrakt małżeński nazywa się nikah i jest to kontrakt, który zawiera się pomiędzy mężczyzną a kobietą. Wszystkie, znajdujące się w nim warunki, muszą być spełnione, aby małżeństwo było ważne.
Obejmują one:
1. Propozycję i akceptację (jakakolwiek konieczność lub przymus nie może mieć tu miejsca)
2. Dwóch świadków
3. Łali amr (opiekun panny młodej)
4. Zapłata mahr kobiecie (posagu, którym niekoniecznie są pieniądze) przez mężczyznę Mężczyzna i kobieta nie są dla siebie mahram
5. Kobieta nie jest w czasie ‘iddah (okresie oczekiwania)
6. Mężczyzna i kobieta nadają się do małżeństwa (np. kobieta jest niezamężna)
Muzułmanka może poślubić jedynie muzułmanina i zabronione jest jej poślubić człowieka innej wiary.
Odnośnie małżeństwa wierzących kobiet, Allah (subhanahu ła ta`ala) Mówi, co oznacza w języku polskim:

One nie są już im dozwolone ani oni nie są dozwoleni dla nich.

[TZQ 60:10]
Jednakże dozwolony jest muzułmaninowi ślub z niemuzułmanką z ludu księgi (żydówką lub chrześcijanką), pod warunkiem, że jest cnotliwa i niezamężna.
Allah (subhanahu ła ta`ala) Mówi, co oznacza w języku polskim:

Dzisiaj są wam dozwolone dobre rzeczy; (… kobiety cnotliwe spośród wierzących, i kobiety cnotliwe spośród tych, którym została dana Księga przed wami, jeśli daliście im należny posag jako ludzie uczciwi, a nie rozpustni.

[TZQ 5:5]
W ramach małżeństwa, Szari’a określiło różne role i obowiązki, które mają mężczyźni oraz kobiety. Doskonale się one uzupełniają, tak, że życie mężczyzny i kobiety wypełnione jest harmonią i spokojem.


Wiecej: http://www.eioba.pl/a/23q/malzenstwo-w-islamie#ixzz1LYoosu8s

Zasady ubioru mężczyzny i kobiety w islamie

Źródło: Systems of Islam

Według Szari’a, główne zasady, które określają relacje pomiędzy mężczyzną a kobietą to:
1. Mężczyźni i kobiety muszą zasłaniać swoją aurę.
2. Mężczyźni i kobiety są od siebie odseparowani, a przebywanie razem w tym samym miejscu, jest dozwolone tylko w szczególnych wypadkach.
3. Nie jest dozwolone, aby mężczyzna i kobieta, którzy nie są ze sobą spokrewnieni, przebywali ze sobą w odosobnieniu (chalła).
4. Mężczyźni i kobiety muszą spuszczać wzrok przed osobą płci przeciwnej i chronić swoją skromność.
5. Nie jest dozwolone kobiecie podróżować samej, przez więcej niż 24 godziny drogi od bezpiecznego miejsca (tzn. bez mahram).
6. Małżeństwo może być zawarte jedynie pomiędzy mężczyzną a kobietą, którzy nie są ze sobą spokrewnieni. Tylko wówczas mogą utrzymywać ze sobą intymne relacje. Małżeństwo można rozwiązać jedynie przez rozwód
7. Islam określa rolę matki, ojca oraz dzieci.
Zakrywanie aury
Aura jest terminem używanym przez islam do wskazania obszarów na ciele mężczyzny lub kobiety, które muszą być zakryte w obecności innych ludzi. To czyn, który ochrania skromność oraz godność tych, którzy się do tego stosują. Istnieje kilka rodzajów aury, a stopień, w jakim musi być ona zakryta, zależy od relacji, jakie muzułmanin(ka) ma z ludźmi go/ją otaczającymi.
Zasady ubioru mężczyzny
Aura mężczyzny może być podzielona na dwie kategorie:
1. Aura Ghalida (mocna aura): obejmuje ona części intymne i pośladki.
2. Aura Chafifa (łagodna aura): obejmuje ona inna obszary, pomiędzy pępkiem a kolanem
Aura mężczyzny względem innego mężczyzny:
Zabronione jest mężczyźnie odkrywać jakikolwiek obszar, czy to łagodnej czy mocnej aury, publicznie lub w domu, gdy inni mężczyźni są obecni.
Aura mężczyzny względem kobiety:
To samo ma zastosowanie, gdy mężczyzna jest w obecności kobiety, włącznie z jego krewnymi. Jednakże dozwolone jest mężczyźnie, aby pokazywał jakąkolwiek część swojej aury swojej żonie.
Dowód: Abu Sa’id Al-Chudri (radi allahu anhu) powiedział, że Prorok (sal allahu alejhi wa salaam) powiedział:

Aura mężczyzny jest pomiędzy jego pępkiem a kolanami.

Zasady ubioru kobiety
1. Aura Ghalida (mocna aura): To obszar, pomiędzy klatką piersiową (włącznie z piersiami) a kolanem.
2. Aura Chafifa (łagodna aura): To całe ciało, z wyjątkiem twarzy i dłoni.
Aura kobiety względem mężczyzny:
Łagodna aura musi być zakryta, za każdym razem, gdy kobieta jest w miejscu publicznym, lub gdy niespokrewniony z nią mężczyzna może ją ujrzeć, jak np. na ulicy czy na rynku.
Ubrania, które nosi, nie mogą być obcisłe i ujawniać kształtów jej ciała, ponieważ to nie stanowi prawidłowego zakrycia aury. Jeżeli niespokrewniony mężczyzna spojrzał na choćby jeden włos na jej głowie, to zobaczył jej aurę i popełnił grzech (chyba, że istnieje ważny powód Szari’a np. leczenie).
Jeśli kobieta jest w miejscu prywatnym, takim jak jej dom, lecz jest w obecności swoich mahram (krewnych, których nie może poślubić), lub innych kobiet, musi zakryć mocną aurę, ale może pokazać swoją łagodną aurę.
Jedyną osobą, przed którą kobieta może ukazać całe swoje ciało, włącznie z mocną aurą, jest jej mąż.
Ajsza (radi allahu anha) przekazała, że Wysłannik Allaha (sal allahu alejhi wa salaam) powiedział do Asmy:

O Asmo! Gdy kobieta osiąga wiek menstruacyjny, nie jest dla niej stosowne, aby cokolwiek zostało ukazane, oprócz tego i tego. I wskazał na jej twarz i dłonie.

[Abu Daud]
At- Tabarrudż (przyozdabianie)
Szari’a określa pewne zasady ubioru, do których kobieta musi się stosować, kiedy jest w miejscu publicznym. Musi również zasłaniać swoją aurę. Dotyczy to zwłaszcza kwestii przyozdabiania. Muzułmanka musi nosić zewnętrzne części garderoby, które składają się z:
1. Chimar – Jest to okrycie głowy, które osłania jej włosy i sięga do jej klatki piersiowej, zakrywając ją.
2. Dżilbaab – To wierzchne ubranie, które zakrywa jej całe ciało, nie prześwituje i nie ukazuje kryjących się pod nim kształtów. Może składać się z jednej lub dwóch części.
Allah (subhana wa teala) Mówi w Qur’anie, co w języku polskim oznacza:

O proroku! Powiedz swoim żonom i swoim córkom, i kobietom wierzącym, aby się szczelnie zakrywały swoimi okryciami. To jest najodpowiedniejszy sposób, aby były poznawane, a nie były obrażane.

[TZQ 33:59]

Zabronione jest również kobiecie noszenie jaskrawych kolorów, lub jakiegokolwiek typu ubrania, który będzie przyciągał uwagę. Dotyczy to biżuterii, makijażu, lub czegokolwiek, co wydaje jakiś dźwięk, gdy kobieta chodzi. Nie może również używać perfum, które można poczuć, gdy jest w miejscu publicznym. Jednakże, jeśli robi sobie makijaż lub nosi ubrania, które nie przyciągają zbytniej uwagi, to może je mieć na sobie w miejscu publicznym.
W miejscu prywatnym, będąc w obecności innej kobiety, lub jej mahram (krewnych, których nie może poślubić), ale nie w obecności niespokrewnionych mężczyzn, może nosić jakiekolwiek ubrania lub makijaż, jaki uzna za stosowny, jeśli tylko zgodne to jest z warunkami przewidzianymi przez islam (np. musi zakrywać mocną aurę, nie może nosić ubrań, które noszą niewierzący itp.).
Allah (subhana wa teala) Mówi w Qur’anie, co w języku polskim oznacza:

Powiedz wierzącym kobietom, żeby spuszczały skromnie swoje spojrzenia i strzegły swojej czystości; i żeby pokazywały jedynie te ozdoby, które są widoczne na zewnątrz; i żeby narzucały zasłony na piersi, i pokazywały swoje ozdoby jedynie swoim mężom lub ojcom, albo ojcom swoich mężów, albo swoim synom lub synom swoich mężów, albo swoim braciom, albo synom braci, lub synom swoich sióstr; lub ich żonom, lub tym, którymi zawładnęły ich prawice; albo swoim służącym spośród mężczyzn, którzy nie są owładnięci pożądaniem cielesnym; albo też chłopcom, którzy nie poznali nagości kobiet. I niech one nie stąpają tak, aby było wiadomo, jakie ukrywają ozdoby.

[TZQ 24:31]

Co to jest Islam?

Islam jest jedyną religią, która została nazwana przez samego Boga, za pośrednictwem Proroka i Koranu. Bóg mówi w Koranie, co oznacza w języku polskim: „…i wybrałem dla was Islam jako religię.” (Koran 5:3) Nazwy innych religii nie zawierają znaczenia ich wykładni, światopoglądu.Judaizm, Chrześcijaństwo, hinduizm, buddyzm i zakatuszrianizm otrzymały swoje nazwy od imion swoich założycieli, proroków, lub od miejsca swoich narodzin.Nazwy tych religii czasem pojawiły się wiele lat po śmierci ich założycieli (tak jak wierzą ich wyznawcy) jak w przypadku buddyzmu i chrześcijaństwa. Słowo Islam ma zaś swoje własne znaczenie,w którym zawiera się cała istota tej religii.  Islam oznacza:     - pełne poddanie się(teslim), podporządkowanie się i posłuszeństwo Bogu; pełne i bezwarunkowe przyjęcie tego, co objawił Bóg swojemu prorokowi Muhammadowi - pokój (salam) i równowagę – spokój umysłu i pokój między ludźmi, który prowadzi do równowagi, postępu i dobrobytu - zdrowy (salim) – umiarkowany i zrównoważony sposób życia, bez zbytku i nadużywania czegokolwiek  Wynika z tego, że w samej nazwie islam zawarte są trzy zasady, na których opiera się ta religia.  Mahometanizm jest błędną nazwą islamu, sprzeczną z jego duchem. Muzułmanin (po arabsku muslim) to ten, kto wierzy w Boga i podporządkowuje się Jemu. Wiara w Boga w islamie implikuje określone postępowanie (podporządkowanie, posłuszeństwo).  Muzułmanin usiłuje żyć zgodnie z naukami proroka Muhammada i tworzyć społeczeństwo, które zorganizowane jest na tych samych zasadach. Islam nie jest nową religią. Niesie on w swojej istocie to samo posłannictwo i naukę, którą Bóg Objawił wszystkim swoim prorokom.  Bóg Mówi w Koranie, co oznacza w języku polskim:  Powiedz: “Wierzymy w Boga i w to, co nam zesłał, i w to, co zostało zesłane Abrahamowi i Isma`ilowi , Izaakowi i Jakubowi, jak i ich potomstwu; i w to, co zostało dane Mojżeszowi, Jezusowi i prorokom - od ich Pana. My nie robimy rozróżnienia między żadnym z nich i jesteśmy Jemu całkowicie poddani."(Koran 3:84) Islam w swojej ostatecznej postaci to objawienie, jakie otrzymał od Boga prorok Muhammad.Wszechświat, w którym żyjemy jest uporządkowany. Materia, energia i życie – wszystko to posłuszne jest swoim prawom (powstaje, zmienia się, żyje i umiera - zgodnie z nimi). Wszystko to, co nas otacza (od atomu po galaktyki), podlega określonym prawom (fizyki, biologii i innym). To silne i przenikające wszystko prawo, które rządzi każdym elementem bytu, jest prawem Boga, Stwórcy. Jeżeli wszystko to, co zostało stworzone, posłuszne jest prawu Boga, to oznacza, że wszechświat idzie drogą islamu. Słońce, księżyc, ziemia - wszystkie stworzenia - są muzułmanami (poddanymi prawu Boga).  Bóg Obdarzył człowieka mocą wyboru, podejmowania decyzji i myślenia, formułowania sądów. Człowiek został zaopatrzony w intelekt i możliwość posługiwania się nimi. Ponosi on również odpowiedzialność za to, co czyni.  Bóg nie zostawił człowieka samemu sobie, ale wysłał proroków, aby prowadzili go prostą drogą, która jest prawem Boga. Człowiek może, zatem wybrać, czy podąży tą drogą i stanie się muzułmaninem (tak jak inne stworzenia i przyjmie rolę, jaką przeznaczył mu Bóg na ziemi).   Człowiek jest najważniejszym stworzeniem Boga, które obdarzone zostało wolną wolą Bóg Mówi w Koranie, co oznacza w języku polskim:  My obdarzyliśmy szlachetnością synów Adama. My nosiliśmy ich na lądzie i na morzu. My zaopatrzyliśmy ich wspaniałymi dobrami. My wyróżniliśmy ich wielkim wyróżnieniem Ponad wielu spośród tych, których stworzyliśmy.(Koran 17:70) Człowiek może dokonywać wyborów i ta możliwość jest depozytem od Boga Bóg Mówi w Koranie, co oznacza w języku polskim: Zaofiarowaliśmy depozytNiebiosom, ziemi i górom, Lecz one odmówiły noszenia go i przestraszyły się; Poniósł go człowiek.(Koran 33:72)  Bóg wskazał człowiekowi właściwą drogę, a Muhammad pokazał mu, jak nią kroczyć. Powodzenie i zbawienie zależy, więc od samego człowieka, od jego świadomego wyboru (takiego sposobu życia, jaki do tego prowadzi). Prawo Boga zawarte w Koranie i potwierdzone życiem proroka Muhammada obowiązuje wszystkich ludzi – zarówno rządzących, jak i rządzonych.Islam jest wiec religią naturalną, której zasady nadają się do praktykowania w każdym czasie i każdym narodzie.(centrum muzulmanskie)